بزرگسال سالن را مجموعهای آشنا از صندلی و ابزار میبیند؛ کودک ممکن است همان فضا را پر از محرکهای جدید تجربه کند.
ارتفاع و اندازهها
صندلی، آینه و ابزار از دید کودک بزرگتر و نزدیکتر به نظر میرسند.
صداهای همزمان
مکالمه، سشوار، ماشین اصلاح و تلویزیون میتوانند برای کودک حساس بار حسی زیادی ایجاد کنند.
آدمهای ناآشنا
قبل از تماس فیزیکی، ارتباط کلامی و فرصت آشنایی به کودک کمک میکند فرد مقابل را قابل پیشبینیتر بداند.
جمعبندی: طراحی تجربه از نگاه کودک یعنی کمکردن غافلگیری، نه صرفاً اضافهکردن اسباببازی.
