کودک آرام لزوماً بدون نگرانی نیست و کودک پرتحرک هم لزوماً بی‌همکاری نیست. رفتار، اطلاعاتی درباره نیاز کودک به ما می‌دهد.
کودک خجالتی
ممکن است برای گرم‌شدن به زمان بیشتری نیاز داشته باشد و فشار برای حرف‌زدن نتیجه معکوس بدهد.
کودک حساس
ممکن است صدا، لمس یا محیط شلوغ را شدیدتر تجربه کند و با کاهش محرک بهتر همراه شود.
کودک کنترل‌گر
با انتخاب‌های محدود و واقعی احساس مشارکت بیشتری پیدا می‌کند.
جمع‌بندی: وقتی رفتار را نیاز می‌بینیم، ابزارهای بیشتری برای همراهی داریم.
